شاید باید نفس کشید...

و متنی دیگه ای که سال ۹۸ نوشتم.... ومنی که تغییر نکردم هنوز... نفس همون نفسه ... نگاه همون نگاهه.درد همون درده....

دنیا پر از چیز های اشتباهیه

مقصد اشتباهی

کار اشتباهی 

حرف اشتباهی

مفهوم اشتباهی

و هزاران اشتباهی های دیگه

اما...

امان از ادمای اشتباهی وقتی یه ادم اشتباهی تو زندگیت باشه کل زندگیت میشه اشتباهی...اونوقته که جنگ اعصاب شروع میشه چون ادم اشتباهی تو زندگیته.... دعوا...غصه....سردرد....گریه....و...

همه هستن چون ادم زندگیت اشتباهی

ادمای اشتباهی هیچ وقت نمیتونن باهم درست زندگی کنن چون اشتباهین...


Nafas

هیچ وقت با دوست دارما دروغی ....

طرفت رو پرتوقع نکن...

چون اون در همون حدی که میگی دوسش داری...

ازت توقع داره...

وقتی ببینه از توقعش کمتری...بدجوری میشکنه...

Nafas

امروز یه متنی پیدا کردم که سال ۹۹ نوشته بودمش... و چقدر من هنوز همونم....

***بعضی آدمها عصبین...

یعنی با کوچیک ترین چیز بهم میریزن...

دادمیزنن.....

دعوا میکنم.....

جیغ میکشن....


وباعث ناراحت شدنتون میشن...

ولی ....


اگه داد نزنن....


اگه دعوا نکنن ....


اگه جیغ نزنن...


اونوقت چجوری خالی شن...

اونوقت چجوری اروم بشن....


ادمای عصبی اگه ساکت بمونن
میشن فاجعه...

چون اونجوری ...

اونقدر توی خودشون خود خوری میکنن..

اونقدر میشن داد های بدون فریاد...


یا کم میارن و خودکشی میکنن....

یا جوری خودشون رو میکشن که فقط زنده بمونن....

Nafas

باید بیشینم جدی جدی درس بخونم... و نمیدونم چرا نمیخونم...؟

میدونم شب امتحان به غلط کردن میوفتم ولی نمیدونم چرا جذب نمیکنه کتاب منو...

البته کتاب خیلی ها رو جذب نمیکنه..😅

شاید چون دروس عین همه  هر درسی تو اون یکی سرک کشیده... 

معرفتی که مکاتب و انسان وفلسفه دبیرستان توش هستن الا خود مبحث درس معرفت شناسی...

همه درس ها همینن...مباحث توش امار داره و فیزیولوژی ومکاتب...

تنها درسی که خودشه یکی همین اماره یکی هم فیزیولوژی که بقیه رو تو متن کتاب راه نداده...

دیشب طی بحث های بسیار هوشمندانه تو گروه سه نفرمون... از بحث ازدواج دهه هشتادی ها و ملاک ازدواج رسیدیم به بیشعوری... که مهدی میگفت همه امون یه ژن بیشعور داریم باید قبول کنیم🤣

گفتم:

«منکه در بیشعوری خودم شک ندارم و چون اینو میدونم پس باشعورم
#صقراط»

کلی خندیدن گفتم حالا جدی نگیرین  اگه این جمله من  تو کتاب فلسفه ایندگان به اسم فیلسوف صحرا ثبت نشد ...

نمیدونم چرا ولی امروز بعد شیطانی نفس بیدار شده ... امیدوارم زیاد اتیش نسوزونه... والبته هنوز خوابم‌میاد... کاش اداره ها رو یه هفته تعطیل میکردن تا یه دل سیر بخوابم فقط... از موقه ای که این گروه ها رو زدیم و با بچه های دانشگاه اشنا شدم ساعت خوابم‌بهم ریخته و کم خوابیم زیاد.

آدم‌هایی که زود عصبانی می‌شوند،
آدم‌هایی‌اند که درک نشده‌اند،
کمتر از نیازشان محبت دیده‌اند،
و بیشتر از توانشان محبت کرده اند .⁣
طبیعی است که گاهی کم بیاورند ،
کاسه‌ی طاقتشان سرریز شود و تمام حسرت و کمبود و بغض هایشان را از پشتِ خاکریزِ خشم و قهر و بهانه ، بیرون بریزند و چند دقیقه ی بعد، پشیمان شوند!⁣
آدم‌ها که عصبانی شدند، جبهه نگیرید!
برایشان یک لیوان آب بریزید، کنارشان بنشینید، در آغوششان بگیرید، با عشق و علاقه در چشمانشان نگاه کنید و بگویید چقدر وجودشان برای شما ارزشمند است،
چقدر خوب است که هستند و چه اندازه دوستشان دارید.⁣
خشم، قهر، کناره‌گیری و فریاد؛
ارثیه‌ی اجدادیِ آدم‌ها نیست!⁣
این ناگزیرترین حالتِ ابرازِ استیصال و رنج های درونیِ آدم هاست،⁣
نوعی اعتراض به دیده نشدن، شنیده نشدن و سردیِ عمیقِ رابطه‌هایی که نیاز به کمی توجه و رسیدگی و همدلی دارند

روزات چطور میگذره؟

چه حسی بهت میده زندگیت؟

حس میکنی زنده ای و زندگی میکنی؟

یامردی فقط نفس میکشی؟

فک کردی چند چندی با زندگیت؟

این اونیه که تو میخوای یا بقیه تحمیل کردن؟

خسته ای؟

یا داری میگی به من چه باید بشه اونی که میخوام؟

زندگیت رو خودت به دوش میکشی؟

یا انداختی گردن دیگران میگی باید برام بهترین ها رو رقم بزنین؟

شایدم علاوه بر زندگی خودت بار زندگی دیگران هم روی دوش توعه؟

با خودت فک کردی ...؟ کی هستی؟

وکجای این دنیایی؟

بهت ظلم شده؟

یا ظلم کردی؟

چقدر دویدی و نرسیدی؟

چقدر درجا زدی و تهش به پوچی رسیدی؟

چقدر لبخند الکی زدی به ادمایی که فاز قدرت و رئیس بودن گرفته بودن؟

چقدر با ادمایی که نمیدونی خودشونن یا بدل، سر وکله زدی وسعی کردی خوب خودت رو نشون بدی؟

چقد کارایی که دوست داشتی انجام دادی؟

چقد وقت گذاشتی برای خودت؟

چکار کردی برای خودت؟

راضی هستی از اینکه هستی؟

یا یه دنیا زده  شدی؟

هر کدوم از اینایی بهت میگم... خسته نباشی...

تو عالی هستی... همین که تا اینجا اومدی کارت حرف نداشته... همینکه با ادمای تقلبی و دروغین این روزها کنار میای دمت گرم... تو بهترین این دنیایی...تو میتونی بهتر از این باشی...تو خیلی کارا میتونی برای خودت انجام بدی... قدر خودت رو بدون... این خود تو گیر نمیاد... هرکسی نمیتونه هوای خودش رو داشته باشه... خیلی ها هستن خودشون گم کردن و یادشون رفته واسه چی زندگی میکنن.. تو خودت رو سفت بچسب... کنه شو بهش و ولش نکن ... کنه باش... کنه بودن برای خودت عیب نداره که هیچ ... یه لطف به خودت یه ویژگی عالیه... از اونا که میگن کی به کیه خودم و خودم..

... شک نکن زندگی برات خیلی راحت تر از اینی که هست میشه... فقط هوای خودت رو داشته باش.

💙

از درد ها که بگذریم 

میرسیم به روز های زندگی که کنار غصه ها یه جاهایی شادی داره...

 بچه هایی که بهم میگن مامی صحرا 🫣🙂🤣

و زیادی تحویل میگیرن منو... از یه دوست که انقدر شبیه همیم قراره بریم تست DNA بدیم...

اینا قشنگن... چه خوبه اینا... هیجانات امتحان... حتی گیر دادن به استاد ها برا نمره ها..

این رو نفس رو بیشتر میپذیرم... بیشتر خود نفسم‌.. و از خودم بودن افتخار میکنم...

اتفاق هایی که خودم دارم قشنگ رقم میزنم... و فدا سر نفس که بقیه دارن نابودم میکنن و من پوست کلفت تر از اینام...

درسته که عصابم ضعیف شده و بدخلق شدم... اما دارم شیطنت هم میکنم که یادم باشه نفس من یه زمانی زیادی شیطون بود‌...

بیاین زندگی کنیم...

گور بابا بقیه بلند بلند بخند...

گور بابا بقیه سرت تو گوشی باشه و باخودت بخند...

گور بابا بقیه  شلخته بگرد..‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

گور بابا بقیه فردا معلوم نیس زنده باشی پس امروزت شاد باش...

گور بابا بقیه  جواب تلفن بقیه نده...

گور بابا بقیه به همه نه بگو...

اصن دیدی چقد زندگی کردن برای خودت قشنگه...

.

.

گفتم روز دانشجو رفتم برای خودم دفتر طراحی گرفتم...

مگه هدیه باس فقط دیگران به تو بدن ... خودت برا خودت بگیر...

کم نزار برا خودت ...

خدا بغل کرد ... خدا نفس منو بغل کرد...

درسته کابوسه هست ... اما نفس من امروز  اخرش خندید... یه خنده ته دلی....یه حال خوب کنار یه بغض خفه کننده... اما بغل کرد‌خدا منو...

چقده  چسبید این بغل هرچند کوتاه....

اگه یه پاکن برداره و کابوس رو پاک کنه تمومه....

کاش کابوس دیشب پاک بشه از زندگی نفس... بدترین درد و عذاب زندگی نفس دیشب بود

لازمه نفس مو بغل کنم... درد میکشه... به هر دری میزنه بازم دردهاش خوب نمیشن..

نفس یه بغل سفت و سخت لازم داره تا اروم شه...

یه بغل که گریه کنه....

چقده مظلوم میشه وقتی یادش میاد از درد ها بغض میکنه به حال خودش... چقدر درد داره این بغضه....

نفسم وقتی  درد میکشه اروم و مظلوم میشه... تو خودش جمع میشه و خون بالا میاره... 

اصن خدا به نفس یه بغل ارامش بدهکاره....

کاش خدا کابوس دیشب رو پاک کنه از ذهن نفس‌..

من مردن نفس رو بارها و بارها دیدم و باز دیدم ققنوس شدنش رو...

کاش یکی بغل کنه نفش منو ... نفسم دیشب یه بار سرد شد..یه بار سوخت.... یه بار تا سکته رفت و ده بار مرد....

کاش خدا یادش بیاد نفس ها هم خفه میشن و میمیرن...

کاش به نفس نگاه نکنن ...نگاه هاشون درد داره  

کاش باهاش حرف نزنن... گوش هاش درد میکنه

کاش خدا نوازشش کنه...

کاش خدا بغلش کنه...

خدایا من دستم به آسمونت نمیرسه تو که دست به زمین میرسه پس بلندم کن

.

.
بگذار هر ثانیه حالِ تو خوب باشد،
بگذار رفتنی‌ها بروند و ماندنی‌ها بمانند،
تو لبخندت را بزن، انگار نه انگار!
حالِ خوبِ خودت را 
به هیچ اتفاق و شرایط و شخصی گره نزن
بی‌واسطه خوب باش، 
بی‌واسطه شادی کن و بی‌واسطه بخند...
شک نکن تو که خوب باشی
همه چیز خوب می‌شود؛
خوب‌تر از چیزی که فکرش را میکنی...

گذشته ام سیاه... اینده ام رو هم سیاه میبینم...

و حالم خاکستریه... نمیخوام سفید باشه... باید رنگی کنم این زندگی رو...

باید یه سید بردارم برم بازر رنگ زندگی.....باید سبز و ابی زیاد بخرم...  یکمم قهوه ای... شاید هم صورتی  تا یکم مخملی بشه زندگی....شایدم لابه لاش یکم بنفش باشه هم قشنگ بشه...

اما زیاد نارنجی نمیگیرم... قرمز گل رز هم اندازه گل دون روی طاقچه میگیرم...

یکم زرد  واسه  پرنگ کردن قسمت های لازم زندگی که تو 

چش باشه...یادم باشه یه رنگین کمون  بگیرن بزارم کنار هرجا رنگی نبود یه رنگی رو استفاده کنم...

رنگ سیاه هم باید بگیرم....اونجاهایی که حالم رو بد میکنن سیاه کنم نبینمشوم... شایدم رنگ سفید زدم...

شاید هم لازم باشه یه جعبه 34تایی مداد رنگی بگیرم و کلی رنگ بزنم زندگی رو...

رنگ خنده چی بود؟ کدوم رنگه که زیاد بگیرم...

نفس بكش
‏عميق، آرام، شادمان
‏بگو غم رد شود؛ ‏كه قلبت
‏آرامگاهِ اندوه نيست...

#نزار_قبانی


🍁🍂🍁

سنـت که بالا میره
دیگه براتـ مهم نیست کی بهتر حرف میزنه
یا قشنگ تر ابرازعلاقه میکنه
یا خوشتیپ تــره،
اینه که کی بهتر میفهمتت 
براتــ مهمــ میشه...

این متن رو امروز خوندم.... ولی دروغه سنت بالا بره به این نمیرسی... بلکه تجربه با یه ادمی که هیچی از تو رو نمیفهمه و بلدت نیست به این میرسی که ملاک پول و ظاهر وتیپ  نیست....

اونجا میفهمی ادم زندگیت یکی باید باشه که بلدت باشه...

من تو 19سالگی فهمیدم ادم زندگیت باید بلدت باشه...

ولی هستن ادمایی که سن شون شاید بالای 30 سال باشع میگن: خوشم میاد ازش چون خوشکله...لامصب جذابه...نگا چقده خوشتیپه...پولداره هاااااا

اینا ربطی به سن نداره ها نیاز به تجربه بودن با ادم اشتباهیه... هرچی هم تو بگی نمیفهمن چقدر عذابه این تجربه ها .... 

ادم اشتباهی میاد... میزنه نابودت میکنه... نابود هااا!..

ذوقت رو میگیره.... خنده هات رو میگیره... مهربونی هات رو میگیره... اعتمادت رو میگیره...حال خوبت رو میگیره...فرصت ها خوبت رو میگیره..

و...

چی بهت میده؟

بی اعتمادی .... بی عصابی...پرخاشگری....تنفر....حال بد...گریه...اشک...حسرت....غم....

دقیقا عین یه تباهی .... 

میخوام یکم یه خودم اسون بگیرم...

درسای دانشگاه کارای خونه و از صبح های شلوغ اداره نگم بهتره...

میخوام فردا اسون کنم برا خودم ... مثلا خوابم بیاد میخوابم...تهش زنگ میزنم. که من امروز دیر تر میام... 

کی بع کیه ...کی دلش برا من میسوزه؟.. کی میگه تو برو من هستم... خسته ای...

تهش ظهر که بیام باید ظرف ها ناهار اونا رو هم منه خسته بشورم...

کی به کیه... کی برا من لبخند میزنه... همه طلبکارن...

کی کی به کیه....دلم خواست میخوابم نخواست نع....

کی به کیه.... کی  هوای منو دارع...وقتی که زمین زیر پامم دارن میکشن از زیر پام...

کی به کیه ... یه جایی هم دیونه باش....

کی به کیه....فردا قراره نفس ،نفس بکشه یکم...

دیگه خودمم خسته شدم انقدر گفتم از زندگی خسته ام...

ولی...

من واقعا کم اوردم... کاش بگذره... من از ستون بودن. بدم میاد...من از مسول بودن بدم میاد... من از حرف زدن یا مردم بدم میاد...من از ادما بیزارم...

من از نفس بودن هم بدم میاد...

از نگاه  بقیه بدم میاد...  کاش کسی حرف نزنه باهام... کاش مردم لبخند بزنن... کاش اروم حرف بزنن...

کاش یکی بغلم کنه...

من از تصادف بدم میاد... از خواهر بزرگه یودن بدم میاد..‌‌..   من یکی رو میخوام نازم کنه... 

خدا ناشکری به حساب نیاری ها ولی من میخوام بمیرم....

من از همه بیزارم... 

چنگ میزنم به زندگی تهش ناخن هام میشکنه....

کاش خط میزدم خودمو... 

من دارم درد میکشم و همه درگیر خودشونن..

پس چرا من باید هواسم باشه که حالشون خوب باشه...

من از همه چی متنفرم...

.

.

.

.

کاش انسان به اندازه نیاز بمیرد...

دلش خواست برگردد به زندگی نخواست بمیرد تا ابد...

روزها 

خواستم از اتفاقات این چند وقت بگم دیدم حتی گنجایش ندارم از روزهای بد بگم از گریه ها وشیون ها بگم.... 

اصن بی خیال 

از کلاس های درسی بگم که کلا شوت میباشم  و همین اول کار به غلط کردن افتادم...

ابجی بزرگه میگه تو خودت روانی هستی تو رو چه به روانشناسی‌.. حرف حساب جواب نداره ...

دارم تمام تلاشمو میکنم  از پس کارا بر بیام... انقدر دقیقه به دقیقه زندگیم پر شده که نمیدونم به کدوم کار برسم

#نفس جان کم نیار تو میتونی... 

تو قوی و باهوشی

میشه نوشت؟

اصن مگه درد نوشتن داره؟ اصن تو بگی کسی هست بفهمه؟

مگه شکستن دیدن داره...؟ له شدن قشنگه؟

اصن از کی گله باید بکنی؟

از بابایی که یه زمانی مثل پرنسس ها باهات رفتار میکرد و تو رو یه لوس ناز نازی  بار اورده و الان  یکی از مهم ترین عاملان زخمی کردن روحته؟

یا از مامانی که هیچ وقت حس نکردی دوست داره؟

از داداش کوچیکه ای که جواب دلسوزی هات میشه سرکوفت زدن زندگی ای که بقیه ریدن بهش و تو سعی کردی جمعش کنی درستش کنی... 

عیب نداره میگذره... من بلاخره یه روز میرم از این خونه ... این خونه رو با ادماش ول میکنم و میرم...

یا با یه ادم جدید... یاهم میمیرم...

افسرده نیستم...فقط یه زخمی از دنیا زده از ادما متنفر شده ام.. .

میدونی قلب من خیلی وقت که جای افزایش علاقه داره هر روز نفرت رو توش بیشتر میکنه...من دارم از همه متنفر میشم...

اصن

همه اش درست ...

من نمیخوامشون...خسته ام ازشون....اذیتم میکنن به درک...

ولی...

طلب زندگی ای خودشون خراب کردن رو با چه منطقی از من دارن...

اونی که اینجا طلب کاره منم..

منی که چندسال عذاب کشیدم...

منی که پیر شدم...

منی که از جوونی هیچی نفهمیدم و نمیفهمم...

منی که خسته ام...

منی که مرده ام...

منی که تموم شدم...

کاش ولم کنن ...بزارن یکم خودمو بخیه بزنم وصل کنم این شکسته های زخمی رو...

من یه زخم عفونی هستم...ولم کنین ... حتی نگاه کردنتون درد داره...

بغضه دیگه میوفته تو گلو و راه نفس رو میگره و عین ماری که خودش رو دور طعمه می پیچه اینم دور گلوت حلقه میزنه و هی فشار میده...
حالا تو هی دستات رو  روی چشمات فشار بده وهی جلو اشکات رو بگیر مگه درست میشه... نچ نمیشه...
حتی بغض هم از دستت خسته اس... کم اورده ...بابا دوتا قطره اشک  که این حرفا رو نداره...بزار سر ریز بشه این پیمانه صبر ...هم جسمت رو راحت کن و هم خودت رو...
نفس بکش.. گریه خوبه .‌.. بهترین مسکنه لعنتی... پس یکم گریه کن... یکم اشک بریز ..
چه عیبی داره.... وقتی گریه کردی یکم خودتو بغل کن...
تو کوه محکم منی...
من دوست دارم نفس...
گریه کن لعنتی ... 
من میفهمم... من باهات درد میکشم... جا داد زدن یکم گریه کن... 
ته این بغض میشه سر درد... میگرن... سرگیجه...

خودت رو نابود نکن...

.

.

.

تو اولویت منی نفس

احتیاج دارم هیچ کسی و نشناسم برم پی زندگیم بدون فکر کردن به ادما،به دردهاشون،به اینکه چیکار کنم خوشحال بشن،چیکار کنم گریه نکنن،چیکار کنم همه چی درست بشه.برم یه گوشه کار خودمو بکنم،فکر کنم به دردام،به اینکه چیکار کنم خوشحال بشم،چیکار کنم گریه نکنم،چیکار کنم همه چی درست بشه...
‌.

منتظر نباشین کسی بیاد حالتونو خوب کنه؛ حال خوبی که با اومدن کسی بیاد، با رفتنشم میره.
با خودتون خوب باشین، خودت رو دوست داشته باش... کسی بیاد خوبین، کسی بره هم خوبین.